Download hier GRATIS het
exclusieve rapport:
"Barsten in economische façade
van China? Wat u echt moet weten!"

Wie bedot wie ?

Alle blikken zijn op Griekenland gericht. Van de goedkeuring door het Griekse parlement hangt immers het heil van de eurozone af. Dat menen onze leiders in ieder geval. Maar terwijl alle aandacht op Athene gericht is, speelde zich iets anders af verleden week. Iets dat toch ons aardig moet laten fronsen.

De EBA, European Bank Authority, de officiële toezichthouder van het Europees bankwezen die niet zo lang geleden twee volkomen nutteloze stress testen heeft uitgevoerd, wil dat de banken hun eigen vermogen tot minstens 9% van hun verbintenissen opvoeren en dit tegen juli. Ze verlangde dat elke bank haar plan hieromtrent ter goedkeuring zou voorleggen. Die plannen heeft ze inmiddels ontvangen.

Wie wacht angstvallig af ? Niet de Grieken, wel de banken.

Waar ligt het probleem eigenlijk ? Even kijken : tegen 20 maart vervallen voor zowat 14,5 miljard euro aan obligaties. Van de 350 miljard die Griekenland heeft uitgebracht zitten er meer dan 200 in handen van buitenlandse investeerders, voornamelijk banken. Het schiereiland heeft zelf geen geld meer. En wat het nog had kunnen verdienen, hebben de suïcidale maatregelen opgelegd door de Trojka ze om zeep geholpen.

Officieel wordt er van de Griekse regering verlangd dat ze nog meer bezuinigt. Alleen als ze haar bereidwilligheid toont zal de Trojka de nieuwe schijf van 130 miljard euro vrij maken. Het antwoord wordt uiterlijk op 13 februari verwacht. Waarom één maand vóór de noodlottige vervaldatum ? Wel dat is het hem precies en wie daarvoor aandacht heeft, beseft onmiddellijk waar het om gaat.

Wat bekokstoven de banken nu weer ?

Is het u opgevallen ? Sinds het begin van dit jaar, ondanks een waaier onheilspellende berichten en diagnoses, trekken de beurzen en de obligatiemarkten terug aan. Zelfs de euro betert. Alsof er geen recessie op komst is. Alsof er geen massale afdankingen plaatsvinden. Alsof er geen stakingen voor de boeg staan. Alsof de schulden geen probleem meer zijn. Eigenaardig, neen ?

U kunt geen dagblad open doen of er staat iets over de moeizame besprekingen op allerlei niveaus omtrent de schuldherschikking van Griekenland. Op één maand tijd verliet de bankdelegatie tot driemaal de onderhandelingstafel. De schuld lag natuurlijk bij de Grieken die hun beloftes niet naleven. Maar ondertussen gebeurde er van alles op de markten. De banken, de enige markthouders, zijn er bijzonder actief. Ze voeren op het huidig ogenblik een spitsvondige strategie uit, met één doelstelling : uw geld aftroggelen. Even hun werkwijze beschrijven.

Paniek in de gelederen

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) beoogt zijn financiële middelen met 600 miljard op te voeren, waarvan 500 voor tussenkomsten en ondersteuningen bestemd zijn. Iedereen begrijpt onmiddellijk dat de nieuwe middelen de implosie van de eurozone moeten beletten. De kans is echter bijzonder klein dat het Fonds de supplementaire middelen zal bijeenscharrelen. Ook rijst de vraag of het Fonds die ondersteuning jegens de Unie moet aanvatten.

Het IMF is een kind van het akkoord van Bretton Woods van 1944. Samen met de Wereldbank moesten beide instellingen het nieuw opgericht muntstelsel levend houden. Het IMF was en is nog altijd belast met monetaire stabiliteit. Tot augustus 1971, vóór het instorten van de vaste pariteiten, hanteerde het Fonds betalingsbalansgegevens om zijn politiek te bepalen. Sindsdien zijn dergelijke gegevens niet langer relevant. Een handelstekort kan volledig verdoezeld worden door kapitaalinvoer, wat de VS tot het begin van dit millennium wisten te verwezenlijken.